1001 Parks

Haveneiland, één van de eerst aangelegde eilanden van Amsterdam IJburg, heeft tussen het geweld van bouwkranen en bakstenen een enkele plek vrij weten te houden voor een openbare invulling: het zogenaamde Pampuspark. In een internationaal team ontwikkelde FOAM een vernieuwende visie op wat een park zou kunnen zijn, binnen een context die nog heel lang een grootse bouwput zal blijven.

Een park als plek voor iedereen, en daardoor vaak een plek voor helemaal niemand. Vanuit deze gedachte ontstond het ontwerp voor '1001 Parks', waar voor iedereen een park ontstaat. Het concept vertaalt zich in een vloeiend grid dat over het gebied wordt opgespannen, omsloten door een duidelijk kader. De invulling wordt niet bepaald door de architect of gemeente, maar door de gebruikers zelf. Binnen een context waar amper plaats is voor woningen met een balkon - laat staan een achtertuin - kan individueel of gezamenlijk een park gehuurd en ingevuld worden. Van een persoonlijke visvijver tot een zomerse stadscamping of verkooppunt voor kerstbomen, alles is mogelijk.

Door het instellen van een maximale huurperiode ontstaat een natuurlijk verloop in het gebruik van het park en een continue, wisselende invulling. Het betonnen grid meandert van het niveau van het maaiveld tot maximaal 1,5 meter hoogte, waardoor het toegang biedt tot de verschillende parken en tegelijkertijd in een bepaalde mate van privacy voorziet. Op het hoogste punt bevat het enkele functies die het flexibele gebruik van de parken vereenvoudigen en stimuleren, van een opslagruimte tot aansluitingen voor water en elektriciteit.

'1001 Parks' biedt de mogelijkheid om opnieuw gekoloniseerd te worden door de bewoners van Amsterdam IJburg. Van schoolklassen tot vrienden en van bedrijven tot gezinnen, allen kunnen de invulling geven die zij wensen. Misschien geen park voor iedereen, maar wel voor iedereen een park.